| Terugkijken op De Toekomst |
|
|
| 08:40pm 20/06/2009 |
| |
|
mood: anxious music: Antony & The Johnsons
|
Voor de gelegenheid had ik me vorige week zaterdag maar weer eens in stemmig rood-wit gestoken. Toen we, L. en ik, de Toekomst betraden klonk er jazz-muziek en ander oud jaren '50 spul. De gedachte dat je op De Toekomst het verleden staat uit te zwaaien heeft dan wel weer een soort ironie die ik wel kan waarderen. L. merkte op dat hij 't maar niks vindt; applaudiseren voor een kist die voor je neus wordt langs gesleept. Ik haalde me schouders op. Als je het niet erg vindt om met een paar duizend zingende, in rood-wit uitgedoste hooligans met een biertje in hun hand naar een herdenkingsplechtigheid te gaan kijken dan kan ik me ook niet storen aan wat applaus voor een kist.
We hoorden een aantal sprekers aan, van wie Louis van Gaal met afstand de meest indrukwekkende was. Hij stond weer ouderwets in de microfoon te schreeuwen toen hij de trainingsmethodieken van De Goede Beul na deed en eerlijk is eerlijk; Ik moet, met uiteraard het schaamrood op mijn elitaire kaken, toegeven dat er toen wel iets van een rilling over mijn rug liep. Even later werd er achter me een naambord onthuld. Ik vond dit iets treurigs hebben. Er is een, in de ogen van de Godenzonen, Godheid heengegaan en als aandenken wordt er een achteraf-tribune langs een trapveldje naar 'm vernoemd. L. was het me eens en opperde het idee om een rug over te maken naar Feyenoord om de naam van een tribune in De Kuip te kopen. Ik beweerde dat ik daar wel een halve rug voor over zou hebben, omdat ik wist dat hij toch niet met die andere halve rug over de brug zou komen.
Na afloop stonden we als echte stoere mannen met een blikje sinas in onze handen bij het supportershome. Dit bleef niet onopgemerkt. Een opgefokte, maar desalniettemin zeer toegewijde man kwam op ons af en vroeg.. nee, sommeerde ons mee te komen naar De Arena. Hij 'had nog wat mannen nodig'. Ik vroeg me af wat dat moest betekenen. Ik kon eigenlijk maar tot één conclusie komen; Er moest gemat worden met Feyenoord-hooligans. Op gepaste afstand volgde ik, alvast graaiend naar m'n mobiele telefoon voor eventueel wat jolige fimpjes voor YouTube. Onderweg sprak onze opgefokte fan ook een drietal dames aan. Toen die echter te kennen gaven niet zo veel met Ajax op te hebben, ging de middelvinger omhoog en schreeuwde hij hen toe; "KRIJG DE KANKER, STOMME TYFUSHOEREN! KRIJG DE KANKER IN JE LINKER BORSTKLEP!!" Nou ja, in ieder geval was hij dus niet aan het recruiteren voor een matpartij. Dan zou je immers niet drie dames uitnodigen, toch?
En inderdaad. De telefoon kon weer weg. Er viel niets te matten. We stonden langs een stuk van de Arena waar de rouwstoet langs zou komen en hij had nog wat mensen nodig om een fakkeltje vast te houden. Toen L. en ik aan kwamen wandelen waren echter alle fakkels al verdeeld. Terwijl ik de weg stond af te staren of er al een teken van de rouwstoet was, hoorde ik achter me een inmiddels bekend stemgeluid. "KRIJG DE KANKER! STOMME TYFUSJUUT!" De organisator van houtje-touwtje vuurwerkspektakels stond op zijn geheel Amsterdamse wijze ruzie te maken met een motoragent. De agent van dienst had echter andere dingen aan zijn hoofd, aangezien net de rouwstoet er aan kwam rijden.
De fakkels en rookpotten werden aangestoken en de rouwstoet moest een paar minuten halt houden omdat door de rookontwikkeling men geen hand voor ogen meer kon zien. Ondertussen zwol er luidkeels gezang op; "Bobby Haarms, wie kent 'm niet, Bobby Haarms, 't is een echte Ajacied". De rook was opgetrokken en de rouwstoet was doorgereden. L. en ik wandelde rustig weg, maar op honderden meters afstand hoorden we nog het gezang van de tientallen Ajax-fans die op hun geheel eigen wijze een icoon de laatste eer bewezen. |
|
| |
|
|
| |
| Dag Spookje. |
|
|
| 09:26pm 15/06/2009 |
| |
|
mood: cheerful music: The Ting-Tings
|
Dag Spookje, met je gekke, zwarte piekhaartjes.
Je bent de clown van de familie volgens eigen zeggen. Ik zou willen dat het mijn circus was, maar ik tem geen wilde dieren.
Dag Spookje, met je gekke, geel-roze-gifgroen fluoricerende gympen.
Je mondhoeken krullen omhoog als de felle, mierzoete kleuren in je outfit het glazuur van m'n tanden doet springen.
Dag Spookje, met je bleke gezicht tussen de zwarte verf in je haar en de zwarte mascara om je ogen.
Je bent een achtergrondruis in het evolutionair masterplan, een projectie van homosexualiteit tegen de achterkant van mijn schedel.
Dag Spookje.
Tot donderdag. |
|
| |
|
|
| |
| Forever Lucifer: Electing Lucifer |
|
|
| 09:50pm 08/06/2009 |
| |
|
mood: energetic music: Clock DVA
|
Ik had mezelf net genesteld aan één van de sfeerloze tafels van de bedrijfskantine, die we met z'n allen eufemistisch 'bedrijfsrestaurant' noemen, klaar om een broodje met tomaat en kleffe mozarella aan te vallen. Terwijl ik mijn mond net iets te vol prop met een hap van mijn luxe sandwich komt daar die klootzak van administratie aanlopen. Aangezien hij iets te scherp op koers ligt voor mijn tafel, graai ik wanhopig in m'n broekzak om te pogen een belangrijk inkomend telefoongesprek te veinzen. Te laat. "Is deze plek al bezet?" Ik kijk op en kijk hem aan met mijn meest vriendelijke glimlach, voor zover mogelijk, met de brei van tomaat, mozarella en brood in mijn mond. Ik wenk hem om plaats te nemen.
Dat die burgerlul voortdurend loopt de zeiken over mijn declaraties is tot daar aan toe, maar moet 'ie nou ook nog m'n lunch verpesten. Wat moest ik in vredesnaam nou weer aan hem gaan vragen. "Hoe gaat het met de scheiding?" Dat lijkt me niet. Volgens mij is 'ie nooit getrouwd. In dat opzicht ben ik beter gelukt als burgerlul dan hij, maar vooruit. "Heb je nog goeie internet-tips voor porno?" Mjah, hij zal toch 's denken dat ik gelukkig getrouwd ben. Het is in ieder geval een goede methode om te zorgen dat 'ie nooit meer aanschuift, hoewel, je weet maar nooit wat voor beerput je open trekt.
Ach. Natuurlijk. Verkiezingen. "En wat heb jij gestemd, gisteren?" Hij heeft vast nog iets van maatschappelijk plichtsbesef in z'n donder en zal ongetwijfeld gestemd hebben. "CDA. en jij?" CDA. Wat is er infantieler dan een partij met een stuk fruit in de naam? Hm. Partij voor de Dieren misschien. "PVV natuurlijk." Ik wil immers meer geld en minder rest van de wereld, behalve als ik me met m'n dikke reet in een jeep door Afrika wil laten chauffeuren. Dat noemen we dan safari. Safari's zijn wel leuk, alleen jammer van die inboorlingen. Wellicht dat de PVV daar iets aan kan doen. |
|
| |
|
|
| |
| WGT 2009 |
|
|
| 11:53am 03/06/2009 |
| |
|
mood: calm music: The Stranglers
|
Zoals Leo Beenhakker al zei toen hij voor de vijfde keer bij Feyenoord naar binnen banjerde om vervolgens de zieltogende Rotterdamse Volksclub weer niet te redden; "HALLO! Daar zijn we weer!"
Enfin, mijn favoriete vijf dagen van het jaar zitten er weer op. Eén en ander stond dit jaar in het teken van bier, caramel machiatto (of hoe je dat ook moge schrijven) en alle bands die Pitr wilde zien maar die ik 'm door z'n neus geboord heb (Opeth, Autumnblaze, My Dying Bride, Solitary Experiments en The Cranes).
( Bij deze het verslag ) |
|
| |
|
|
| |
| Tussen licht en liefde |
|
|
| 10:04pm 11/02/2008 |
| |
|
mood: indescribable music: Simon & Garfunkel
|
Ze bood haar excuses aan mij aan. Ik boog mijn hoofd zo dat de bovenrand van het montuur van mijn bril precies de zichtslijn tussen haar ogen en de mijne onderbrak. Ik begreep het niet, maar liet dat niet merken. Een starre onverstoorbare blik, slecht te lezen door een in de weg hangend montuur en licht getuite lippen deden haar denken dat het terecht was dat ze haar verontschuldigingen aanbood.. en dat ik ze bovendien niet zou accepteren.
Niets was minder waar. Ik zou mij moeten verexcuseren, maar ik heb dat nooit gedaan. Ik had er simpelweg de ruggengraat niet voor. Niettemin kon ik alles maken. Ik dook onder. Niet om mezelf te beschermen, maar om haar te beschermen. Nu denkt ze dat ze me heeft weggejaagd.. en daar verexcuseert ze zich voor. In mijn schaduw ziet ze waan. Zoals mijn montuur mijn blik blokkeert, zo blokkeer ik de zon. |
|
| |
|
|
| |
| Top2000: De bespiegelingen vooraf |
|
|
| 12:12am 25/12/2007 |
| |
|
mood: okay music: Blue Oyster Cult
|
Nog enkele dagen voor het verschijnen van de nieuwe editie van de belangrijkste lijst van het jaar, de di100, even wat bespiegelingen op de op één na belangrijkste lijst, de top 2000. Deze editie laat namelijk het één en ander aan sterk gemengde gevoelens achter. Zo staat bijvoorbeeld het aan alle kanten afgekloven en platgestampte Bohemian Rapsody weer op 1 en die tandeloze zeurplaat van de Eagles weer op 3. De status van de Eagles in Nederland is zowiezo moeilijk te verklaren. Luister bijvoorbeeld eens naar nummers als Desperado of New Kid in Town en stel je voor dat de tekst in het Nederlands zou zijn gezongen. De conclusie kan niet anders zijn dan dat de Eagles eigenlijk nauwelijks het niveau van Albert West ontstijgen. Desalniettemin doen de Eagles het tot mijn groot verdriet weer goed in de lijst.
Een positieve vaststelling is dat het gemiddelde niveau van de lijst omhoog. Veel nieuwe binnenkomers zijn redelijk tot zeer goede platen. Zo zijn er hoge nieuwe binnenkomers van Pearl Jam, Depeche Mode, Neil Young, Radiohead en Blue Oyster Cult. Het grootste hoogtepunt van de lijst is echter het eindelijk binnenstormen van Joy Division (op 1424).
Even de overige belangrijkste plus- en minpunten op een rij.
Minpunten:
- Pink Floyd zakt uit de top 10.
- Het Dorp van Wim Sonneveld haalt zijn laagste notering (53) sinds het bestaan van de top2000.
- Veel rotzooi van Abba stijgt ineens hard.
- So Long van Fischer Z zakt ruim 150 plaatsen.
- Sam & Dave staan weer niet in de lijst.
- De hoogste nieuwe binnenkomer is een nummer dat me niks zegt van de slaapverwekkende Katie Melua.
Pluspunten:
- Frans Halsema - Voor Haar behaalt de hoogste notering ooit (36).
- Rockin' in the free world van Neil Young komt eindelijk nieuw binnen.
- Coldplay duwt U2 van de zesde plaats. |
|
| |
|
|
| |
| Voortgangsrapportage |
|
|
| 10:33pm 18/10/2007 |
| |
|
mood: optimistic music: Fields of the Nephilim
|
Morgen verzegel ik deel drie van het masterplan.
Eén en ander ligt op tempo. |
|
| |
|
|
| |
| |
|
|
| 09:58pm 14/10/2007 |
| |
|
mood: tired music: Backworld
|
Ze vroeg of ze iets misdaan had. Ik keek wat dromerig uit het raam van het rammelende busje en had niet door dat ze het tegen mij had. Ze zei mijn naam en herhaalde de vraag. Ik was verbaasd en deed wat armoedige pogingen haar ervan te overtuigen dat dat niet het geval was. Allicht niet. Daarop vroeg ze waarom ik nooit lachte. Ik deed nog wat meer armoedige pogingen om dat uit te leggen, maar eigenlijk moest ik het antwoord schuldig blijven. Het busje hobbelde door wat greppels en kuilen in de slecht aangelegde weg. Het was niet de tijd en de plaats om een dergelijke vraag te beantwoorden. |
|
| |
|
|
| |
| Huishoudelijke mededeling |
|
|
| 08:29pm 06/09/2007 |
| |
|
mood: excited music: Visage
|
Voor die mensen die de behoefte morgen een cadeautje mee te nemen, echt niet kunnen onderdrukken, het volgende verzoek; Geen bossen bloemen astublieft of andere al te omvangrijke cadeaus, want ik moet 't allemaal nog wel mee naar huis kunnen krijgen en ik mag ook de kroeg niet barricaderen.
Tot morgen! :) |
|
| |
|
|
| |
| Huishoudelijke mededeling |
|
|
| 09:03pm 13/08/2007 |
| |
|
mood: mellow music: Roxy Music
|
Drs. Rood zou drs. Rood niet zijn als hij een gepland feestje (wat op zich al een zeldzaamheid is) niet minstens drie keer zou verplaatsen. Ik heb er een weekend goed over na kunnen denken en ik ben tot de volgende conclusie gekomen;
U* bent welkom om op vrijdag 7 september een borreltje te komen halen ter ere van mijn afstuderen vanaf een uurtje of 20h00 in De Beiaard op het Spui in Amsterdam.
(*) U bent niet uitgenodigd als u, als ik u wel had uitgenodigd, toch niet zou zijn gekomen. Anders bent u wel uitgenodigd. |
|
| |
|
|
| |
| Lang gehoopt, niet meer verwacht, maar... |
|
|
| 01:52pm 05/08/2007 |
| |
|
mood: peaceful music: Apoptygma Berzerk
|
Drs. Robert Rood, bitches. Ik verwacht dan ook in het vervolg met dienovereenkomstig respect te worden aangesproken.
En we gaan naar de kroeg natuurlijk, waarschijnlijk 31 augustus ergens in Amsterdam. |
|
| |
|
|
| |
| Hoe Robert Rokert werd |
|
|
| 01:40am 03/06/2007 |
| |
Ik ben twee weken verder en één illusie armer. Nu ja, als ik de rest van mijn illusies na nog een week samen met mijn stinkende sokken weer in de koffer kan pakken dan blijft de schade te overzien. Men zou kunnen denken dat ik even slikken en weer doorgaan hier in Ohio geleerd heb, maar dat zou een misvatting zijn. Niet dat ik niets geleerd heb, integendeel.
Een enkeling kan van mijn gezicht aflezen of ik intens baal of intens gelukkig ben. Hier kan niemand dat. Klamme afdrukken van handen staan op het glazen oppervlak van de mij zo bekende stolp. Ditmaal echter, sloegen de handen niet van binnenuit op het glas, maar van buitenaf. Ik hoor de woorden niet, want voor een slecht spreker ben ik eigenlijk ook een verrassend slecht luisteraar. Misschien zou ik veel willen zeggen, maar het slaan van vlakke handen op het glas overstemt mijn stemgeluid.
Terwijl ik ploeter om aan de oppervlakte blijven, zweeft de vlinder zorgeloos door de lucht. Ik probeer haar naar beneden te lokken. Soms zal ze aarzelend dichterbij komen om voorzichtig te proeven aan de honing in de bloem die ik losjes in mijn hand houd, dan vliegt ze snel weer weg. Als ik op mijn lip zou willen bijten, dan zou ik het nog niet doen. Maar geduld is niet eindeloos, niet dat van mij en niet dat van een zorgeloze vlinder. Als ik iets geleerd heb, is het misschien wel om mijn schouders op te halen, een bloem op de grond te gooien en deze achteloos te vertrappen. |
|
| |
|
|
| |
| |
|
|
| 01:04pm 13/04/2007 |
| |
Een cynische klootzak, zo had ze me genoemd. Ik kon me daar slechts gedeeltelijk in vinden. Zeker ben ik cynisch, maar ik ben toch zeker geen klootzak? Ik moest maar eens goed nadenken over mijn leven. Ik doe niet anders, ze moest eens weten. Ik vertelde haar dat empirisch onderzoek had geleid tot de conclusie dat mannen die in een Audi TT rijden de mooiste vrouwen hebben en dat het leven derhalve begint met het streven naar een Audi TT.
Ik moest nadenken over het leven, maar mijn onderzoek naar het verband tussen automerken en vrouwelijke schoonheid viel blijkbaar toch niet in de smaak. Ze graaide mijn glas bier van tafel en kieperde het boven mijn hoofd leeg. Ik vond een creatieve (hoewel logisch foutieve) verdediging in de stelling dat als ik een Audi TT voor de deur zou zetten, haar vleesmarktwaarde ook omhoog zou gaan. Ik haalde eens diep adem en veegde wat bier uit mijn ogen met mijn stropdas. Ze smeet het glas terug op tafel en keerde terug naar de bank.
Er steeg wat gevloek op van de bank. RTL12 was van de kabel verwijderd en vervangen door Al Zawahiri News Network (of zo iets). Nu kon ze nog slechts de belspelletjes van RTL4 tot en RTL11 volgen en die puzzeltjes had ze wel dermate snel opgelost dat de twaalfde RTL node gemist werd. Ze zouden die klootzakken van de programmaraad allemaal een kogel door de kop moeten jassen, zo meende ze. Duidelijkheid. Pim zou het zo gewild hebben. |
|
| |
|
|
| |
| |
|
|
| 12:39am 11/11/2006 |
| |
Morgen ga ik maar eens naar de Kijkshop om mijn biologische klok in te wisselen voor een I-pod shuffle. Een I-pod pimpt immers een stuk soepeler dan een stilstaand uurwerk. Ondertussen klimt de damp van een kop thee m'n ogen in. Of ik thee wilde, had ze gevraagd. "Nee, bier natuurlijk," had ik geantwoord, zonder enig effect. Ik had de tekst proberen uit te spreken zonder ironie in m'n stem, maar het spreken zonder ironie was ik verleerd.
Ik vroeg me af of ik haar biologische klok ook niet naar de Kijkshop kon brengen. Nu mijn gedachten weer dat precaire hoekje van m'n geest in waren geslagen, werd ik gedwongen mij af te vragen of ze uberhaupt wel een biologische klok had. Ik betwijfelde of haar klokje een I-pod op zou leveren. Die twijfels zou ik eigenlijk ook naar mezelf toe moeten richten, maar zo werkt de zelfverzekerde materialistische geest niet.
Ik moet niet zo somberen. Het is immers weekend, hetgeen betekent dat ik mezelf weer een alcoholvergiftiging kan drinken. Maandag is het feest weer voorbij en zondag zal ik waarschijnlijk niet bewust meemaken. Maandag kan ik die klootzak van P&O weer de kanker gaan toewensen, maar niet waar hij bij is, uiteraard. Ik moet immers om mijn loopbaanperspectieven denken, anders komt er nooit een Audi voor de deur en die theedrinkende koe wil graag een nieuwe ray-ban op haar neus. Daar stem ik mee in, want dat verbloemt weer een procent of twee van de waarheid. |
|
| |
|
|
| |
| |
|
|
| 11:09pm 06/11/2006 |
| |
Ik liet mijn hoofd rusten op mijn gevouwen handen en dacht na. Ik was immers een ambitieus mens met grootse plannen en om daar iets van ten uitvoer te kunnen brengen, moest er op zijn tijd gereflecteerd worden. Ambitie was niet iets om trots op te zijn, zo leidde ik af uit gedragingen van gelijkgezinde figuren. Maar he, hoeveel brood heeft trots ooit op de plank gebracht. Het is een niet ter zake doende overweging. Om een plan groots te maken, moest er een zeker enthouisiasme ontketend worden. Een zekere.. kritieke massa.
Kritieke massa. Mijn gedachten dwaalden weer af. Mijn hoofd rustte nog steeds op mijn handen en mijn blik dwaalde af naar iets dat een hele andere invulling gaf aan het begrip 'kritieke massa'. Op de bank zat namelijk een vrouw die ik ooit nog wel eens 'vriendin' had genoemd. Dat was opportuun op dat moment. Tegenwoordig was het meubulair. Toch kon ik haar niet als een versleten stoel de straat op sodemieteren. Mijn surplus aan ambitie koop ik namelijk af met een gebrek aan lef.
Begrijp me niet verkeerd: het is niet zo dat het me niets doet. Ik vond het een treurniswekkend aanblik. Ze was een intelligente vrouw die nu onderuit gezakt naar een belspelletje op SBS6 zat te kijken. In mijn leven zou eigenlijk geen plaats voor haar kunnen bestaan. Voor het botvieren van mijn lusten was ik mijn heil maar gaan zoeken in het downloaden van porno uit het wereldwijde riool. Of het vlees dat mijn lid omsluit nou bestaat uit mijn hand of haar vagina; vlees blijft vlees. Zij zal zich wel tot soortgelijke methodieken wenden, maar dan in omgekeerde richting. Of misschien winkelt ze buiten de deur. |
|
| |
|
|
| |
| Call to Arms! |
|
|
| 11:11pm 25/10/2006 |
| |
|
mood: calm music: New Order
|
Maar voor ik terzake kom: LOL@FEYENOORD.
Sorry. Dat kon ik even niet laten.
Ik hoop dat jullie nog niet afgehaakt zijn. Nee? Mooi. Dan wil ik even aandacht voor het volgende. Der Kommandant Piter deVried wees mij er afgelopen weekend op dat dit weekend het Amsterdams Bokbier Festival weer plaats zal vinden. Nu weet ik dat ik na vorig jaar beloofd heb dat ik NEAUIT meer naar het Amsterdamse Bokbier Festival zou gaan, maar bier kruipt waar het niet gaan kan. Nu wil ik dit jaar toch perse niet op vrijdag- of zaterdagavond maar het liefst zaterdagmiddag of eventueel zondagmiddag. Nu de vraag, zijn er trouwe kameraden die hier voor warm lopen? |
|
| |
|
|
| |
|
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
inmostfight's journal